nie mam siły
nigdy nie bede szczesliwa
to znow do mnie wraca
znow czuje sie jakby ktos przebijal mi wszystko od srodka nozem
cios za ciosem
patrze na zdjecie jedno jedyne zdjecie 
nic wiecej mi nie pozostalo
placze, ciagle placze
nie potrafie powstrzymac łez
to jest silniejsze ode mnie
boje sie ze nigdy nie naucze sie z tym zyc
ze do konca zycia bede sie bala zakochac na nowo
chce go kochac juz zawsze CHCĘ  MUSZĘ bo tak ma byc
ale chce go kochac inna miloscia niz darze go teraz
nie moge tak kochac kogos kogo nie obchodze wcale
chce zeby ktos mnie pokochal
chce poczuc sie najwazniejsza dla kogos kto bedzie calym moim swiatem
chce zeby taki ktos istnial
i byl blisko, obok mnie....
potrzebuje milosci
w koncu chyba do tego doroslam
zdalam sobie sprawe, że ja też potrzebuje tego, aby byc kochana
nie wystarcza mi już to, że ja kocham....
potrzebuje, żeby ktoś się mną zaopiekował, przytulił, pokochał.....
potrzebuje przyjaciela i partnera
chce tego
to jest teraz moim priorytetem
nauczyć sie życ na nowo
moc pokochac kogos innego tak mocno albo mocniej niz jego....
musi mi sie udac bo inaczej nie dam rady
nie poradze sobie sama z wlasnymi myslami
a stracilam go juz calkowicie
nie bedzie juz nawet moim przyjacielem
zostawil mnie....

to koniec
w koncu musze sie przyzwyczaic
nie chce ale nie da sie tak zyc
potrzebuje teraz kogos z kim moge porozmawiac
komu moge sie wyplakac.....